Ιστορική αναδρομή στον εναλλακτικό τουρισμό

Ο εναλλακτικός τουρισμός εκτός από τη συμβολική έννοια που έχει αποκτήσει ως μορφή τουρισμού, της οποίας τα κύρια χαρακτηριστικά είναι η αναζήτηση της αυθεντικότητας και της επαφής με τη φύση, η άρνηση των απρόσωπων τουριστικών πακέτων, η αποφυγή των κοσμικών παραλιών ή ο συνδυασμός των διακοπών με την άθληση, επιμόρφωση ή εκπαίδευση, αναφέρεται σε κάθε ειδική μορφή τουρισμού, η οποία προσελκύει τουρίστες με ειδικά ενδιαφέροντα, συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και τέλος προσφέρει λύσεις σε προβλήματα της τουριστικής εποχικότητας.

Είναι μια σχετικά νέα παγκόσμια τάση η οποία αναπτύχθηκε ως αντίδραση στον μαζικό τουρισμό των δεκαετιών του ’70 και του ’80. Τα τελευταία χρόνια, αφού διαπιστώθηκε η υψηλή του αξία, το κράτος συνειδητοποίησε ότι μπορεί να αποτελέσει πηγή εσόδων, μοχλό αναβάθμισης συγκεκριμένων περιοχών και τρόπο επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου ή προσέλκυσης τουριστών εκτός αυτής. Έτσι αναπτύχθηκαν χρηματοδοτικά αναπτυξιακά προγράμματα που επιδοτούν τη βελτίωση των λειτουργικών υποδομών και των επιχειρησιακών διαδικασιών των τουριστικών μονάδων με εναλλακτικό προσανατολισμό, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα τοπικά, γεωγραφικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Ενδεικτικά, ένα από τα προγράμματα χρηματοδότησης προέβλεπε ενίσχυση έργων ύψους επένδυσης από 15.000 ευρώ έως 400.000 ευρώ. Το ύψος της Δημόσιας Χρηματοδότησης οριζόταν στο 40%. Επιπλέον προσαύξηση κατά 5% δίνοταν σε επενδυτικά σχέδια που υλοποιούνται σε μικρά νησιά κάτω των 3.100 κατοίκων.


Μαζικός έναντι εναλλακτικού τουρισμού

Σύμφωνα με όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία, ο μαζικός τουρισμός είναι διαφορετικός από τον εναλλακτικό τουρισμό, αφού ο πρώτος έχει κατά κανόνα αρνητικές επιπτώσεις σε πολλούς τομείς, όπως στο περιβάλλον, σε αντίθεση με τον δεύτερο που προστατεύει το περιβάλλον και προσπαθεί να το διατηρήσει ακέραιο και για τις επόμενες γενιές.
Για το λόγο ότι ο μαζικός τουρισμός χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση της προσφοράς και της ζήτησης στο χώρο και στο χρόνο και με λιγότερη ευαισθησία στους εγχώριους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, εξ’ αιτίας του εντατικού τύπου της τουριστικής ανάπτυξης και της συμπεριφοράς των τουριστών που προσελκύονται από φθηνές αγοραστικές επιλογές θεωρείται από πολλούς ως τουρισμός με πολλές αρνητικές επιπτώσεις.
Ως εκ τούτου ο μαζικός τουρισμός θεωρείται υψηλών επιπτώσεων και ο εναλλακτικός χαμηλών. Με άλλα λόγια, ο μαζικός τουρισμός μπορεί να
θεωρηθεί ως μια παλιομοδίτικη μορφή τουρισμού και ο εναλλακτικός ως μία νέα, που εμπεριέχει αξίες, σέβεται το περιβάλλον, τα πολιτισμικά μνημεία και τις παραδόσεις, δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες για τον ντόπιο πληθυσμό ενώ ταυτόχρονα ελαχιστοποιεί τις αρνητικές επιδράσεις, προσδίδοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους πόρους που διαθέτει ένας προορισμός και στις επιθυμίες πεπειραμένων ταξιδιωτών που θέλουν να βιώσουν αυθεντικές εμπειρίες
 

Αφίσα του ΕΟΤ, 1951

Η περίπτωση της Ελλάδας

Οι πρώτοι «ταξιδιώτες- τουρίστες» και πρωτοπόροι του Περιηγητικού τουρισμού θεωρούνταν ο Ηρόδοτος (480-421 π.Χ.) και ο Παυσανίας ο Περιηγητής (2ος αιώνας).

Σύμφωνα με την μυθολογία ο Ανταίας ήταν ανίκητος στην πάλη λόγω της επαφής του με την γη.

Το σύμπλεγμα του "Ανταίου"

Η τάση του ανθρώπου να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τη φύση, όταν εκδηλώνεται με τη μορφή τουριστικής δραστηριότητας, ονομάζεται στην ψυχολογία «τουριστικό σύμπλεγμα του Ανταίου»

Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΑ

Πείτε μας τη γνώμη σας

Τι σας αρέσει να κάνετε στις διακοπές σας;