Μυθολογία

Ελληνική μυθολογία ονομάζουμε το σύνολο των μύθων που μας έχει κληροδοτήσει η αρχαία Ελλάδα. Βασικές πηγές μας για τη γνώση των μύθων αυτών είναι η Θεογονία του Ησιόδου και τα έπη του Ομήρου, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια. Αντλούμε, όμως, επίσης πολύτιμες πληροφορίες από το σύνολο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, όπως τις τραγωδίες, τους διαλόγους του Πλάτωνα κ.λπ., καθώς επίσης και από την αρχαία ελληνική αγγειογραφία.
Η μυθολογική ιστορία του κόσμου διαιρείται σε 3 ή 4 ευρύτερες περιόδους:
Η εποχή των Θεών ή Θεογονία (γέννηση των Θεών)
: μύθοι σχετικά με την προέλευση του κόσμου, των Θεών και της ανθρώπινης φυλής.
Η εποχή Θεών και Ανθρώπων: ιστορίες αλληλεπιδράσεων μεταξύ Θεών, ημίθεων, και θνητών.
Η εποχή των Ηρώων, όπου η θεία δραστηριότητα είναι περιορισμένη.
Ο τελευταίος και μέγιστος των ηρωικών μύθων είναι του τρωικού πολέμου (θεωρείται από πολλούς ερευνητές ως ξεχωριστή τέταρτη περίοδος).
Ενώ η εποχή των θεών παρουσιάζει συνήθως περισσότερο ενδιαφέρον για τους σύγχρονους σπουδαστές του μύθου, οι Έλληνες συγγραφείς των αρχαϊκών και κλασσικών εποχών είχαν μια σαφή προτίμηση για την εποχή των ηρώων. Παραδείγματος χάριν, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια επισκίασαν τη θεόπνευστη Θεογονία και τους Ομηρικούς Ύμνους και σε έκταση αλλά και σε δημοτικότητα. Χάρις την επιρροή του Ομήρου η "λατρεία ηρώων" οδηγεί σε μια αναδόμηση της πνευματικής ζωής, που διαχωρίζει τους θεούς από τους θεϊκούς ήρωες, τους Ολύμπιους και τους Χθόνιους. Στο Έργα και Ημέρες, ο Ησίοδος διακρίνει σε τέσσερες γενιές (ή φυλές) την ιστορία του ανθρώπου: την χρυσή, την ασημένια, την χάλκινη, και την σιδηρά εποχή. Αυτές οι γενιές (ή φυλές) είναι χωριστές δημιουργίες των θεών που αντιστοιχούν σε εποχές. Έτσι, η χρυσή γενιά αντιστοιχεί στην κυριαρχία του Κρόνου, ενώ οι επόμενες, στην βασιλεία του Δία. Ο Ησίοδος παρεμβάλλει την γενια-εποχη (ή τη φυλή) των ηρώων αμέσως μετά την εποχή του χαλκού. Η τελευταία εποχή είναι, σύμφωνα με τον ποιητή, η εποχή του σιδήρου, κατά τη διάρκεια της οποίας έζησε και ο ίδιος. Ο ποιητής την θεωρεί ως την χειρότερη και εξηγεί την παρουσία του κακού μέσω του μύθου της Πανδώρας. Στο Μεταμορφώσεις, ο Οβίδιος ακολουθεί τη θεωρία του Ησιόδου για τις τέσσερις εποχές.
Η αρχαία ελληνική μυθολογία είναι από τις πλουσιότερες και πιο περίπλοκες του κόσμου. Οι θεοί και οι ήρωές της έχουν επηρεάσει βαθιά τον παγκόσμιο πολιτισμό. Θα πρέπει όμως να γνωρίζουμε πως σήμερα διαθέτουμε μια παγιωμένη και αφαιρετική εξιστόρηση αυτών των μύθων. Στην αρχαία Ελλάδα, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Κάθε μύθος είχε πολλές παραλλαγές, ανάλογα με την εποχή και την περιοχή. Αυτό συνέβαινε για δύο λόγους. Η αρχαία ελληνική μυθολογία έχει πολύ παλιά καταγωγή, παλαιότερη ακόμη και από τους ίδιους τους  Έλληνες. Οι μύθοι του Δία και των ηρώων χάνονται στα βάθη του χρόνου. Αλλά ακόμη κι όταν έγιναν ελληνικοί και απέκτησαν την ιδιαίτερη αφηγηματική και ηθικοπλαστική δεινότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού δεν έπαψαν να εξελίσσονται. Η αρχαία Ελλάδα που γνωρίζουμε εκτείνεται σε μια περίοδο περίπου 1.500 ετών. Όπως είναι φυσικό, σε αυτά όλα τα χρόνια οι μύθοι εξελίχτηκαν ακολουθώντας τις οικονομικές, τις κοινωνικές και τις πολιτικές εξελίξεις. Επιπλέον, η αρχαία Ελλάδα, ακόμη και στην Κλασική Εποχή, δεν ήταν ένα ενιαίο κράτος με μια ενιαία διακυβέρνηση και θρησκεία. Κάθε περιοχή διεκδικούσε τη δική της εξουσία, έπλαθε και διασκεύαζε τους βασικούς μύθους ανάλογα με τα συμφέροντά της. Έτσι, κάθε ήρωας και κάθε θεός διέθεταν και πλήθος τοπικών χαρακτηριστικών.


Ο Ηρακλής πνίγει το λιοντάρι της Νεμέας (Έργο του Francisco de Zurbarán, 1634)

Ηρωική Εποχή

Η εποχή στην όποια ζούσαν οι ήρωες είναι γνωστή ως ηρωική εποχή. Η επική ποίηση δημιούργησε κύκλους ιστοριών γύρω από συγκεκριμένα γεγονότα ή ήρωες και καθιέρωσε τις οικογενειακές σχέσεις μεταξύ των ηρώων στις διάφορες ιστορίες

To συμβούλιο των Θεών (Έργο του Peter Paul Rubens)

Δωδεκάθεο

Οι ολύμπιοι θεοί ήταν ανθρωπομορφικοί. Έμοιαζαν δηλαδή πολύ με ανθρώπους. Είχαν ανθρώπινες αδυναμίες και επιθυμίες και συχνά στις ιστορίες της μυθολογίας βοηθούσαν ή κατέτρεχαν τους ήρωες. Επιπλέον, κάθε θεός του Ολύμπου αντιπροσώπευε και μια διαφορετική πτυχή της οικονομικής, κοινωνικής και προσωπικής ζωής των Ελλήνων.

Ο Προμηθέας κλέβει την φωτιά από τους θεούς (Έργο του Christian Griepenkerl)

Εποχή θεών και ανθρώπων

Ανάμεσα στην εποχή που οι θεοί ζούσαν απόμακροι και την εποχή που έπαψαν να παρεμβαίνουν στην ανθρώπινη ιστορία, εξελίχθηκε μια σύντομη μεταβατική εποχή στην οποία θεοί και θνητοί ζούσαν μαζί. Οι περισσότερες από αυτές τις ιστορίες περιλαμβάνονται στο Μεταμορφώσεις του Οβιδίου και διαιρούνται σε δύο θεματικές ενότητες: ιστορίες αγάπης...

Ο Κρόνος τρώει τα παιδιά του (Έργο του Peter Paul Rubens, 1636)

Εποχή των Θεών

Οι «μύθοι προέλευσης» ή οι «μύθοι δημιουργίας» αποτελούν μια προσπάθεια να καταστεί ο κόσμος κατανοητός και να εξηγηθεί η προέλευση του με απλούς όρους.

Ο Αχιλλέας σέρνει το άψυχο κορμί του Έκτορα (Έργο του Franz Matsch, 1942 - Αχίλλειον, Κέρκυρα)

Τρωικός Πόλεμος και επακόλουθα

Η Ελληνική μυθολογία προσφέρει μια από τις πλέον περίφημες σελίδες της με τον Τρωικό Πόλεμο, την πολύχρονη σύγκρουση μεταξύ Αχαιών και Τρώων, και τα επακόλουθα της.

Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΑ

Πείτε μας τη γνώμη σας

Τι σας αρέσει να κάνετε στις διακοπές σας;